happy land

Εχετε προβλημα? Επικοινωνήστε μαζι μου.

Τώρα  το πρόβλημα σου είναι και δικό μου!!..πως;; απλά στείλε μου στη διευθυνση: evikollins@gmail.com για ότι σε απασχολεί και εγω θα προσπαθήσω να βρω τη λύση για σενα...

Μακάρι να βρω μια ψυχή να ακουμπήσω, να με νιώσει σαν δική της πνοή και να είναι πιο αληθινή από τα όνειρά μου. Κάτι όλο πρέπει να κρύβεται από μένα, κάτι να λείπει. Ίσως ταξιδεύει και εκείνο, όπως και εγώ. Ίσως στο ίδιο βαγόνι κάθεται , λίγο πιο πέρα. Κοίταξέ με, όπως εγώ εσένα και θα το σκεφτείς και εσύ.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                 Ένα χαμόγελο αξίζει όσο και ένα όνειρο, γιατί μπορεί στο όνειρό μου να σε δω και να χαμογελάσω,γιατί μπορεί να δω το χαμόγελό σου και να ονειρευτώ. Βγαίνω από το γκρίζο μου φόντο μόνο για χάρη αυτής της στιγμής.

Φρούδες ελπίδες, ξέρω , αλλά για κάτι ζεις. Μπορεί να μην σε αγγίξω ποτέ, ούτε στα όνειρά μου δεν το τολμώ, αλλά θα το προσμένω.

Η ψυχή μου σίγουρα ξεκινάει μέσα μου, αλλά τελειώνει σε σένα.

Μην με ρωτάς πώς θέλω να ζήσω... Ξέρω μόνο πως αναπνέω την ύπαρξη σου για να υπάρχω όμορφα... Μην μάχεσαι για ό,τι με κάνει ευτυχισμένo... Ακόμα κι όταν πονάω η μορφή σου γεμίζει της ψυχής μου το κενό... Μην μου μετράς τα χρώματα και τις εικόνες... Κόσμος η απόχρωση που εκπέμπει το φεγγάρι στην άκρη των χειλιών... Μην μου ζητάς τις πιο κρυφές μου σκέψεις... Δες με πώς νιώθω στα αγγίγματα του τρόπου που μπορείς και μ αγαπάς... Μη βασανίζεις το μυαλό αν ζω χωρίς εσένα... Μπορώ γιατί έμαθα ανάγκη να μην είσαι κι ελεύθερα να σε αγαπώ... Μην δένεις με όρκους στην ζωή σου τα όσα νιώθεις... Για τους αδύναμους ο όρκος που αμφιβάλουν στα όσα υποστηρίζουν... Μην προσπαθείς το νου μου να γεμίσεις... Με την καρδιά εγώ κρίνω κι εκεί φωλιάζει της αλήθειας η δική μου η λογική... Μην ψάχνεις με υποσχέσεις την ψυχή να ησυχάζεις... Δεν είναι στις λέξεις η αλήθεια αλλά σε όλες τις στιγμές που δίπλα σου σκορπώ... Μην σε τρομάζει η ελευθερία που έχω ανάγκη για να ζω... Με αφοσίωση ακολουθώ τα βήματα που χάραξες με τρυφερότητα στην γη μου.. Μην με ρωτάς αν σε αγαπώ... Κοίτα απαλά το κίτρινο στο βάθος των ματιών μου... Όσα δεν είσαι σε μένα θα τα βρεις... Όσα σου λείπουν πάρε μου για να ολοκληρωθείς... Δανείσου από την πίστη μου για να στερεωθείς... Αλφάβητος μου ο έρωτας της ψυχής... Διάβασε... ..γράφουν πάνω σου τα ακροδάχτυλα της καρδιάς... Μην με δοκιμάζεις... Δεν γίνομαι... δεν μοιάζω... Είμαι.

Σε μια σκοτεινή γωνιά κάθομαι, την ψυχή μου να κρύψω για να ηρεμήσει , παρέα με τα δάκρυα που την πλημμυρίζουν. Σιωπηλή είναι η νύχτα και εκείνη δεν της μιλά. Θα ψιθυρίσει , θα αναζητήσει , αλλά που να βρει κουράγιο σε αγκαλιά να τρέξει! Ούτε το φεγγάρι δεν φάνηκε απόψε, δεν άντεχε να την δει στα μάτια, πώς να την παρηγορήσει! Αφού δεν είναι αυτό που καρτερεί. Ησύχασε η καρδιά μέσα στην θλίψη, ορκίστηκε, πόνεσε και πίσω πήρε τις ευχές από τα αστέρια.

 

                                                                                                                                                                                                                                                                      

Εκεί που βρίσκεσαι , πρέπει να κάνει κρύο , να νοσταλγείς το καλοκαίρι που το πήρε μαζί του η φθινοπωρινή μπόρα.Μυρωδιά από νωπό χώμα,  της αρέσει , ενώ εσύ θα ήθελες να τελειώσει στην στιγμή και ήλιο να δεις. Εικόνες, ήχοι μπερδεύονται μονομιάς σαν ανταμώσεις το πιο απρόσμενο ηλιοβασίλεμα, ανάστατο από την παρωδία των σύννεφων, που του κλέβουν την παράσταση, αλλά δεν ζηλεύει, πιο όμορφο το κάνουν.
Εκεί που βρίσκεσαι πρέπει να είναι μια ψυχή μόνη , που περιμένει φως πιο ζεστό από αυτήν την νύχτα.

Ένα φεγγάρι μπορεί να μου τραβήξει την προσοχή, να με απροσανατολίσει και λάθος στροφή να πάρω, λάθος διαδρομή και να ξεχάσω όσα νοσταλγώ. Φωντεινό, σκοτεινό δεν μπορείς να του αρνηθείς την ματιά σου και την ψυχή σου σε δική του αγκαλιά. Θα ξέχναγες τα πάντα για το πιο κοντινό αστέρι του, θα έγραφες γράμμα, θα εξέφραζες όσα δεν θα πίστευες ποτέ και ας ήσουν ότι πιο μακρινό για εκείνον. Θα είναι αυτό που θες, αλλά ποτέ δίπλα σου. Θα είμαι αυτό που αναζητάς, αλλά ποτέ δεν θα με ζητήσεις.Μπορείς να το αντέξεις; σε έχω ανάγκη, ψέμα θα πεις, έτσι πρέπει να είναι.

Η δασκάλα της Α' δημοτικού έχει πρόβλημα με τον Τοτό που όλο βρίζει και δε δίνει την παραμικρή σημασία στο μάθημα..

- Ποιό είναι το πρόβλημά σου; τον ρωτάει εξαγριωμένη.
- Είμαι πολύ έξυπνος για να είμαι στην πρώτη τάξη, απαντά ο Τοτός με ύφος. Η αδερφή μου είναι στην τρίτη τάξη και είμαι πολύ εξυπνότερος από αυτήν. Πιστεύω πως πρέπει να πάω τουλάχιστον στην τρίτη κι εγώ.
Η δασκάλα τον πάει στον διευθυντή, ο οποίος συμφωνεί να του κάνουν διάφορα tests γνώσεων κι εξυπνάδας κι αν απαντήσει σωστά, να τον βάλουν στη τρίτη τάξη.
- Πόσο κάνει 3x13; ρωτά ο διευθυντής.
- 39.
- Ποια είναι η πρωτεύουσα της Φιλανδίας;
- Το Ελσίνκι.
- Πότε γιορτάζουμε το έπος της Αλβανίας;
- Την 28η Οκτωβρίου.
Σε όλες τις ερωτήσεις του διευθυντή, ο Τοτός απαντά σωστά. Όμως, μετά αρχίζει να ρωτά η δασκάλα, η οποία τον έχει άχτι και θέλει να δείξει στον διευθυντή πόσο αθυρόστομος είναι.
- Τί είναι αυτά που η αγελάδα έχει 4 κι εγώ 2; ρωτάει πονηρά η δασκάλα.
- Τα πόδια, απαντά ήρεμα ο Τοτός.
- Τί είναι αυτό που έχεις μέσα στο παντελόνι σου, ενώ εγώ δεν έχω;
- Τσέπες.
- Τί είναι μαλλιαρό, οβάλ, γλυκό και μέσα υγρό;
- Η καρύδα.
- Τι μπαίνει μέσα σκληρό και ροζ και βγαίνει μαλακό και βρεγμένο;
Ο διευθυντής ανοίγει διάπλατα τα μάτια του, αλλά πριν προλάβει να μιλήσει ο Τοτός λέει με αυτοπεποίθηση:
- Η τσίχλα.
- Τι κάνει ο άντρας όρθιος, η γυναίκα καθιστή και το σκυλί στα τρία πόδια του; ρωτά ακόμη πιο έντονα η δασκάλα.
- Χειραψία.
Η δασκάλα τα έχει πάρει στο κρανίο! Αποφασίζει λοιπόν να χτυπήσει πιο δυνατά:
- Χώνεις τα παλούκια μέσα μου. Με πιέζεις, με καρφώνεις κι εγώ ανεβαίνω. Δεν προλαβαίνεις να τελειώσεις κι εγώ βρέχομαι. Τι είμαι;
Τα μάτια του διευθυντή ανοίγουν τρομαγμένα, αλλά πάλι πριν προλάβει να πει κάτι, ακούει τον Τοτό να απαντά:
- Η σκηνή!
- Βάζεις το δάχτυλο μέσα μου! Με παίζεις νευρικά! Ο σωστός άντρας αυτό κάνει πρώτα. Τι είμαι;
Ο διευθυντής πλέον άναυδος κοιτάζει την δασκάλα σα χαμένος!
- Η βέρα! λέει θριαμβευτικά ο Τοτός.
- Είμαι σε διάφορα μεγέθη. Όταν δεν είμαι καλά, στάζω. Όταν με πιάνεις και με αναταράζεις, ανακουφίζομαι.... Τι είμαι;
- Η μύτη.
- Είμαι σα σκληρό δοκάρι με σουβλερή άκρη. Καρφώνομαι με δύναμη τρέμοντας... Τί είμαι;
- Το βέλος!
- Αρχίζω από "μ" και τελειώνω σε "ι". Όταν με δοκιμάσεις λιγώνεσαι. Τι είμαι;
- Το μέλι φυσικά!
Ο διευθυντής φωνάζει: 
- Φτάνει πια! Ποια τρίτη τάξη; Στείλε το κωλόπαιδο κατευθείαν στο πανεπιστήμιο! Εγώ από μέσα μου απάντησα λάθος σε όλες τις ερωτήσεις...!!!

Στη ζωή υπάρχουν πολλοί νόμοι. Οι νόμοι της φύσης (βλέπε βαρύτητα), οι νόμοι του κράτους (βλέπε ου κλέψεις), αλλά και κάποιοι άγραφοι νόμοι (όπως αυτός ο σπαστικός του ποδοσφαίρου). Να λοιπόν μερικοί από αυτούς:

Ο νόμος της σειράς:

Αν περιμένεις σε σειρά και αποφασίσεις να πας στη δίπλα που κινείται πιο γρήγορα, είναι αποδεδειγμένο ότι αυτή που άφησες θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα.


Ο νόμος του τηλεφώνου:

Όταν καλείς, λάθος αριθμό ποτέ δεν είναι απασχολημένο.


Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης:

Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσει φαγούρα στη μύτη ή κάπου άλλου.


Ο νόμος του εργαστηρίου:

Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα κυλήσει προς το λιγότερο προσιτό για εσένα μέρος.

Ο νόμος του λεωφορείου:

Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και αποφασίσεις να το πάρεις ποδαρόδρομο, τότε σε ένα λεπτό θα περάσει το λεωφορείο.

Ο νόμος του άλλοθι:

Εάν πεις ψέματα στο σχολείο, ότι άργησες επειδή π.χ. έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου του πατέρα σου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θα σκάσει πραγματικά.

Ο νόμος του αφρόλουτρου:

Μόλις βυθιστείς στην μπανιέρα και έχεις χαλαρώσει, θα χτυπήσει το τηλέφωνο.

Ο νόμος της συνάντησης:

Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαι με κάποιον που δεν θέλεις να σας δουν μαζί. "Επ, κολλητέ, τυχαία συνάντησα τη δικιά σου στο δρόμο."


Ο νόμος του σινεμά:

Τα άτομα που έχουν θέσεις όσο πιο μακριά γίνεται από το διάδρομο, φτάνουν πάντα τελευταίοι.


Ο νόμος του αποτελέσματος:

Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και προσπαθήσεις να το αποδείξεις στον ειδικό που έχει έρθει να το φτιάξει, τότε θα δουλέψει.

-       

Πονεμένη ψυχή που για κάποιον λόγο θα πρέπει να πληρώνω τους καημούς , τις πληγές άλλων. Να δίνεις και να αντέχεις να είσαι έτσι , να σε παρασέρνει η ορμή του είναι σου που ποτέ δεν το επιτήδευσες . Θα μιλήσεις , θα πεις το παράπονο και τι; Θα κοιμηθεί για ένα βράδυ χώρια σου και θα ξαναρθεί το επόμενο , γιατί θα ήθελες όλα να είναι αμοιβαία , να έρχονται όλα χωρίς να ζητάς , γιατί επαίτης δεν γεννήθηκες. Το πιο δύσκολο πράγμα , να νιώθεις έτσι . Να είσαι αντίκρυ στην θάλασσα και να λαμβάνεις σιωπή

Μην με ρωτάς πώς θέλω να ζήσω... Ξέρω μόνο πως αναπνέω την ύπαρξη σου για να υπάρχω όμορφα... Μην μάχεσαι για ό,τι με κάνει ευτυχισμένo... Ακόμα κι όταν πονάω η μορφή σου γεμίζει της ψυχής μου το κενό... Μην μου μετράς τα χρώματα και τις εικόνες... Κόσμος η απόχρωση που εκπέμπει το φεγγάρι στην άκρη των χειλιών... Μην μου ζητάς τις πιο κρυφές μου σκέψεις... Δες με πώς νιώθω στα αγγίγματα του τρόπου που μπορείς και μ αγαπάς... Μη βασανίζεις το μυαλό αν ζω χωρίς εσένα... Μπορώ γιατί έμαθα ανάγκη να μην είσαι κι ελεύθερα να σε αγαπώ... Μην δένεις με όρκους στην ζωή σου τα όσα νιώθεις... Για τους αδύναμους ο όρκος που αμφιβάλουν στα όσα υποστηρίζουν... Μην προσπαθείς το νου μου να γεμίσεις... Με την καρδιά εγώ κρίνω κι εκεί φωλιάζει της αλήθειας η δική μου η λογική... Μην ψάχνεις με υποσχέσεις την ψυχή να ησυχάζεις... Δεν είναι στις λέξεις η αλήθεια αλλά σε όλες τις στιγμές που δίπλα σου σκορπώ... Μην σε τρομάζει η ελευθερία που έχω ανάγκη για να ζω... Με αφοσίωση ακολουθώ τα βήματα που χάραξες με τρυφερότητα στην γη μου.. Μην με ρωτάς αν σε αγαπώ... Κοίτα απαλά το κίτρινο στο βάθος των ματιών μου... Όσα δεν είσαι σε μένα θα τα βρεις... Όσα σου λείπουν πάρε μου για να ολοκληρωθείς... Δανείσου από την πίστη μου για να στερεωθείς... Αλφάβητος μου ο έρωτας της ψυχής... Διάβασε... ..γράφουν πάνω σου τα ακροδάχτυλα της καρδιάς... Μην με δοκιμάζεις... Δεν γίνομαι... δεν μοιάζω... Είμαι.

 Εσένα που μόνο λόγια ξέρεις να λες. Που τους κερδίζεις με όσα λες στην αρχή. Με το ΤΆΧΑ.. ενδιαφέρον σου... και την χαρά που σου δίνουν.... και έξυπνα λόγια...λόγια..λόγια.. Και μετά τους ξεχνάς... Βαριέσαι και αδιαφορείς... Δεν έχεις συνέχεια... Ενα να ξέρεις. Κανέις δεν είναι τόσο βλάκας. Οι σχέσεις των ανθρώπων δεν είναι θεωρίες. Είναι πράξεις. Και πρέπει να υπάρχουν πράξεις και από τις 2 πλευρές. Είσαι ο Πρώτος στα Λόγια και ο τελευταίος στις πράξεις. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΟΤΑΝ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ... Αυτό...δεν το υπολόγησες ΠΟΤΕ. Κρίμα. ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ ΣΕ ΌΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΞΕΡΕΤΕ. ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΕΓΩ....

Να μαι πάλι....Ξανά πίσω!

Έλειψα για λίγες μερούλες εκτός Αθήνας...κι ήταν η καλύτερή μου...

πόσο ανάγκη είχα να αλλάξω παραστάσες,να ξεφύγω για λίγο από την καθημερινότητα...

Χόρτασα γαλάζιο....την απεραντοσύνη της θάλασσας,το άγγιγμα του ανέμου και τη ζεστασιά του ήλιο....

Ένιωθα ελεύθερη...αν και όχι απόλυτα....ή όχι όσο θα θελα...
λογικό είναι ο κάθε άνθρωπος να έχει τις δικές του ανάγκες....δεν θέλουμε ολοι τα ίδια πράγματα...απλά εγώ ήμουν πιο ανοιχτή σε εξόδους σε παρέες,ενώ η δική μου παρέα όχι τόσο...με ήθελαν εκεί κ μόνο για εκείνους...αλλά σ αυτό έφταιξα κ εγώ...
το θέμα είναι ότι δεν αντέχω την αποκλειστικότητα...

''Φίλος είναι αυτός με τον οποίο μπορείς να είσαι ο εαυτός σου,επαναλάμβανα καθώς ανέβαινα την ανηφόρα....''

φυσικά και πέρασα όμορφα...πολύ...

όμως δεν ένιωσα οτι ξεπέρασα τον εαυτό μου...δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε...

Ζούσε κάποτε σε μια σπηλιά μια κοπέλα που δεν γερνούσε ποτέ. Είχε κατακόκκινα μαλλιά που έπεφταν μπρος στα μάτια της, μπλέκονταν ανάμεσα στα στήθη της, άγγιζαν και χάιδευαν τα άσπρα αγαλματένια πόδια της. Την έλεγαν Ομορφιά. Ήταν πολύ όμορφη μα εκείνη δεν το ήξερε γιατί δεν είχε κανένα να της το πει. Έτσι πέρασαν οι μέρες, τα χρόνια, οι αιώνες, χωρίς τίποτα να συμβαίνει. Κι έτσι γι αυτήν ήταν σαν μην είχε περάσει ούτε στιγμή, κι ίσως να ήταν κι έτσι ...;Μια μέρα όμως εμφανίστηκε ένα αγόρι που το έλεγαν Έρωτα. Μόλις την είδε θαμπώθηκε απ'; την ομορφιά της, ζαλίστηκε, έπεσε στην αγκαλιά της και τη ρώτησε πώς τη λένε. Εκείνη δεν του απάντησε κι έτσι εκείνος πήρε το θάρρος να της δώσει ένα όνομα που σκέφτηκε μόλις εκείνη τη στιγμή.Είσαι η Ποίηση που όλα τα βλέπει όπως δεν είναι κι όλα τα κάνει όπως τα θέλει';.Κι έτσι η Ομορφιά έγινε Ποίηση, κι από τότε κάθε ποιητής που γεννιέται στον κόσμο πλάθει βήμα-βήμα το κορμί της, μέχρι που μια μέρα ομορφιά και κόσμος θα έχουν γίνει ένα.

Είναι απίστευτο πως μια εικόνα σε ακολουθεί , πάντα, παραλία -θάλασσα -εσύ, μόνη να μένεις εκεί παντοτινά, μουσικές να σου φέρνουν σκέψεις, αλλά σιωπή, γαλήνη, λύτρωση. Κι όμως μπορείς και πιστεύεις στα πάντα, σε ό,τι βλέπεις , σε ό,τι δεν αγγίζεις, σε ό,τι πιστεύεις πως νιώθεις, σε ό,τι δεν θα δεις ποτέ. Κουράγιο βρίσκεις σε δάκρυ, σε ψυχή, εσύ είσαι το άλλο σου μισό, καταδικασμένο μέσα στο ίδιο σώμα. Είναι απίθανο πως μια εικόνα σε κυριεύει.

Στην παραλία να κάτσω στην νωπή αμμουδιά , όσο αντέξω, να είμαι μέρος ενός σκηνικού που μοιάζει αψεγάδιαστο , αλλά δεν είναι ψεύτικο. Κοιμάται η θάλασσα σε αλμύρα και νερό. Έχει την ωραιότερη θέα , τον ουρανό κάθε βράδυ. Οι αστερισμοί πάντα φύλακες της ψυχής της , και όσα θέλει να λησμονήσει χάνονται σαν αστέρι ,θαρρείς πως βλέπεις να σβήνει σε μαύρο φόντο. Είναι αλήθεια , νομίζεις πως χάνονται , αλλά μέσα της πέφτουν. Έτσι έρχονται σε σένα οι καημοί σαν κοχύλια που πίστεψες πως κανείς άλλος δεν βρήκε , αλλά χιλιάδες υπάρχουν , λίγο πιο πέρα από την χούφτα σου.

υ.γ : Έχω ανάγκη να κρυφτώ από όλα και σε όνειρο να μείνω και ας μην πρωταγωνιστώ. Τρίτο σύννεφο δεξιά.....

Εγώ, αγνώστου ταυτότητας που μέσα από εσένα προσπαθώ να συνθέσω εικόνες για να πορευτώ στην σιωπή μου. Ένα χαμόγελο χάρισέ μου, ίσως μορφή πάρει η πνοή μου και σε αγκαλιάσει όσο αντέξει. Την υπόσταση μου φτιάξε με όσα φιλιά έχουν περισσέψει από άκαυτες βραδιές, από γυάλινα αστέρια και με λάμψεις από ματιές. Εγώ, που αργοπεθαίνω, γιατί ποτέ δεν θα πιστέψω πως θα πάψω να υπάρχω στην ψυχή σου.
Κάνε με σαν ψέμα να μοιάζω.

Κοντοστέκεσαι στην άκρη του παραθύρου για ένα τελευταίο τσιγάρο, θα το ανάψεις, θα το γευτείς και θα σκορπίσεις τον καπνό του έξω από αυτό το δωμάτιο, να ταξιδέψει ακόμα πιο μακρυά η σκέψη. Στο μπαλκόνι δεν προβάλεις, επιθυμείς να παραμείνεις μια σκοτεινή φιγούρα για τον απέναντι. Βρέχει, σπάει η ζέστη και η μυρωδιά του χώματος, η φουρτουνιασμένη θάλασσα θα σε κάνουν μυστικά να ψιθυρίσεις, ένα όνομα, μια στιγμή.

Παρατημένη μουσική στο πικάπ , κάπου αλλού από εκεί που βρίσκεσαι. Σε συντροφεύει, σε όνειρα και σε συζητήσεις, σε στιγμές που θα κρύψεις μέσα σου, γιατί στα μάτια σου φαίνονται. Στο ίδιο παγκάκι όπως πάντα; ραντεβουδάκι για να δούμε το ηλιοβασίλεμα, ώσπου δειλά να πούμε πως βράδιασε και δεν υπάρχει λόγος εδώ να βρισκόμαστε. Μείνε, στην αγκαλιά σου έχω ακουμπήσει την ψυχή μου και ακόμη τα χρώματά σου δημιουργεί. Η μελωδία γνώριμη, ξεχασμένη ακόμη, αλλά ξέρω τα λόγια που δεν έχουν ειπωθεί και του φιλιού σου την μορφή.

Χειμώνες, χρόνια εδώ στην ίδια γωνία, στον ίδιο ωκεανό παγιδευμένη. Σκέψεις, δάκρυα συνωστισμένα σε πάκους χαρτιών έτοιμα να ξεφυλλίσουν την ιστορία τους στο πρώτο ζεστό αεράκι. Αιώνες, δειληνά χαζεύω από το ίδιο παράθυρο. Πόσα πράγματα με έχουν αγγίξει, το φτωχό μου μυαλουδάκι και μια ψυχή που πάντα αναπνέει από πρωινές ηλιαχτίδες, γιατί ο χειμώνας πάντα έρχεται και πρέπει να έχω αναμνήσεις για συντροφιά, εικόνες ζωντανές, ζεστές για όσα είναι να 'ρθούν και κοντοστέκονται στο κατώφλι μου.

Την Έκτη Ημέρα με αρκετές υπερωρίες, κι ενώ ο Θεός είχε καταπιαστεί με τη δημιουργία της μάνας, εμφανίστηκε μπροστά Του ο Άγγελος και Του είπε: "Σαν πολύ το πιλατεύεις ετούτο το μοντέλο."

Και ο Κύριος απάντησε, "Έχεις διαβάσει τις τεχνικές της προδιαγραφές; Πρέπει οπωσδήποτε να πλένεται άφοβα αλλά να μην είναι πλαστική. Να έχει 180 κινητά τεμάχια...όλα με δυνατότητα αντικατάστασης. Να λειτουργεί με σκέτο καφέ και περισσεύματα. Να φοράει μια ποδιά που θα εξαφανίζεται μόλις εκείνη στέκεται όρθια. Να διαθέτει φιλί ικανό να γιατρέψει ο,τιδήποτε - από σπασμένο πόδι μέχρι ερωτική απογοήτευση. Και χέρια...έξι ζευγάρια."

Ο Άγγελος κούνησε αργά το κεφάλι μουρμουρίζοντας, "Έξι ζευγάρια...αδύνατον."

"Δεν είναι τα χέρια που με δυσκολεύουν", αποκρίθηκε ο Κύριος. "Είναι τα τρια ζευγάρια μάτια που πρέπει να διαθέτουν οι μητέρες."

Ο Κύριος έγνεψε προς το κεφάλι της μάνας. "Ένα ζευγάρι για να βλέπει μέσα από κλειστές πόρτες όταν ρωτάει, "Παιδιά, τι κάνετε εκεί μέσα;" ενώ ήδη γνωρίζει. Ένα ακόμη εδώ στο πίσω μέρος του κεφαλιού της για να βλέπει όλα όσα δε θα 'πρεπε αλλά που οφείλει να γνωρίζει. Και φυσικά ένα ζευγάρι εδώ μπροστά που μπορεί να κοιτά ένα παιδί όποτε κάνει καμιά ανοησία και να του λέει "Καταλαβαίνω και Σ' αγαπώ", χωρίς καν ν' αρθρώσει λέξη.

"Κύριε", είπε ο Άγγελος αγγίζοντας τρυφερά το μανίκι Του, "έλα να ξεκουραστείς. Αύριο πάλι..."

"Δε γίνεται", αποκρίθηκε ο Κύριος, "έχω φτάσει πάρα πολύ κοντά στο ν' αποτελειώσω κάτι που προσεγγίζει τόσο πολύ Εμένα! Έχω ήδη πλάσει εκείνη που γιατρεύεται από μόνη της όποτε αρρωσταίνει... που μπορεί να ταΐσει μια εξαμελή οικογένεια με μισό κιλό κιμά... και που ξέρει πώς να πείσει ένα εννιάχρονο να μπει στο μπάνιο."

Ο Άγγελος περιεργάστηκε αργά κι από όλες τις πλευρές το μοντέλο της μάνας. "Είναι πολύ μαλακή", αναστέναξε.

"Αλλά όμως ανθεκτική!" απάντησε ο Θεός μ' ενθουσιασμό. "Ούτε που φαντάζεσαι τι μπορεί να κάνει ή ν' αντέξει αυτή η μάνα!"

"Μπορεί να σκέπτεται;"

"Όχι απλά να σκέπτεται, μπορεί να πείθει και να διαπραγματεύεται", αποκρίθηκε ο Δημιουργός.

Τέλος, ο Άγγελος έσκυψε και χάιδεψε το μάγουλό της με το δάχτυλο. "Μα από εδώ στάζει!" αποφάνθηκε. "Σ' το είπα...κατέβαλες πάρα πολλή προσπάθεια για τούτο το μοντέλο."

"Δε στάζει", απάντησε ο Κύριος, "δάκρυ είναι."

"Και σε τι χρησιμεύει;"

"Το δάκρυ είναι ο τρόπος που έχει για να εκφράζει τη χαρά της, τη λύπη της, την απογοήτευση, τον πόνο, τη μοναξιά, τη θλίψη και την περηφάνια της."

Ο Άγγελος εντυπωσιάστηκε. "Κύριε, Είσαι Μεγαλοφυΐα! Έχεις σκεφτεί τα πάντα γι' αυτήν. Ακόμη και το δάκρυ δημιούργησες!" Ο Κύριος κοίταξε τον Άγγελο και του αποκρίθηκε χαμογελώντας, "Φίλε μου, φοβάμαι πως πάλι έχεις άδικο. Εγώ έπλασα τη γυναίκα, η ίδια όμως έπλασε το δάκρυ."

Μερικοί απ'αυτούς που κλέβουν, κλέβουν αγάπη, λένε οι ψυχίατροι. Αυτοί που έχουν μέσα στη ζωή τους ένα κενό χώρο, νιώθουν την ανάγκη να τον γεμίσουν με αγάπη, και αν δεν μπορούν, με πράγματα. Και θέλουν να ευχαριστούν τους άλλους, ώστε οι άλλοι να τους προσφέρουν αγάπη. Αυτοί που χρειάζονται την αγάπη με την ίδια πείνα που οι υπόλοιποι άνθρωποι αντιμετωπίζουν την τροφή, τα αναγκαία της ζωής, προσφέρουν το σώμα τους απλά και χωρίς σκέψεις, για να τους ανταποδοθεί η αγάπη. Θα πρόσφεραν την ψυχή τους αν ήξεραν πώς.. "

Βάιν Μπάρμπαρα. «Το θέατρο του πεπρωμένου»

 

Δεν ξέρω τι είναι χρόνος. Δεν ξέρω ποιος είναι ο αληθινός τρόπος μέτρησής του, αν υπάρχει κάτι τέτοιο, ξέρω πως η μέτρηση των ρολογιών είναι λανθασμένη: διαιρεί το χρόνο ως προς το χώρο, εξωτερικά. Ο χρόνος των συναισθημάτων ξέρω πως επίσης είναι λανθασμένος: διαιρεί όχι το χρόνο, αλλά την αίσθησή του. Των ονείρων η μέτρηση είναι σίγουρα λάθος: στα όνειρα συναντιόμαστε με το χρόνο άλλοτε με πολύ αργό ρυθμό, κι άλλοτε με φοβερή βιασύνη, κι αυτό που μέσα τους ζούμε είναι γρήγορο ή αργό ανάλογα με τη ροή ενός πράγματος που τη φύση του αγνοώ.

Πολλές φορές, μου φαίνεται πως όλα τούτα είναι ένα μεγάλο σφάλμα και πως ο χρόνος δεν είναι παρά το περίγραμμα που πλαισιώνει κάτι που του είναι ξένο. Στις αναμνήσεις που έχω από το παρελθόν, οι χρόνοι είναι ταξινομημένοι σε επίπεδα, με μία οργάνωση ολότελα παράλογη, κι έτσι με βρίσκω σε κάποιο επεισόδιο των δεκαπέντε βαρύγδουπων χρόνων μου νεότερο από ένα άλλο όπου η παιδική μου ηλικία είναι ακόμη καθισμένη ανάμεσα στα παιχνίδια της.
[....]
Λέτε πως όλα αυτά είναι σκέψεις άχρηστες. Το ξέρω. Θεωρητικές αυταπάτες. Συμφωνώ. Τι είναι όμως αυτό το πράγμα που μας μετράει χωρίς μέτρο και μας σκοτώνει χωρίς να υπάρχει; Αυτές τις στιγμές, που πια δεν ξέρω αν ο χρόνος υπάρχει ή δεν υπάρχει, τον νιώθω σαν άνθρωπο και θέλω να κοιμηθώ.

 Fernando Pessoa

 

 

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ποτέ και με τίποτα δεν μπορείς να τους ευχαριστήσεις.

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ακόμα και την ψυχή σου να τους χαρίσεις δεν θα ικανοποιηθούν, ούτε και θα εκτιμήσουν την χειρονομία.

Είναι οι αχάριστοι άνθρωποι, οι αγνώμονες.

Οι άνθρωποι που περισσότερο από οτιδήποτε βάζουν τον εαυτό τους, το εγώ τους, και φοβούνται να δώσουν το παραμικρό από φόβο μην χάσουν κάτι από εκείνους.

Είναι τόσο ανασφαλείς, τόσο λίγοι, τόσο μίζεροι, τόσο αγέλαστοι. Δεν χαίρονται με την χαρά σου, δεν σε επιβραβεύουν, δεν σε επαινούν, δεν σε εκτιμούν.

Η ψυχή τους ολότελα δηλητηριασμένη από το μίσος που τρέφουν για τους άλλους.

Τι κι αν εσύ προσπαθείς, τι κι αν δίνεις, τι κι αν ελπίζεις.

Άδικος κόπος, χαμένος χρόνος να επενδύει κανείς σε αγάλματα ...;

Αφιερωμένο σε αυτούς που κάνουν το λάθος να πιστεύουν πως "όταν δίνεις bonus στους άλλους, χάνεις από τον εαυτό σου". Δεν είναι έτσι οι ανθρώπινες σχέσεις ...;

www.faery.gr

Είδα φως και σκοτάδι. Ένα λευκό φως, απαλό και γλυκό, εντονότατο και λαμπερό, από τη μια μεριά· ένα σκοτάδι βαθύ και πηχτό από την άλλη. Στην αρχή η προσοχή μου στράφηκε στο σκοτάδι. Μου δημιούργησε ένα αίσθημα φόβου αλλά και δέους. Μια ανατριχίλα, αλλά και μια περιέργεια με κατέλαβαν. Ήθελα να γνωρίσω τι ήταν αυτό. Προχώρησε προς αυτό ο νους μου, και αντιλήφθηκα το μέγεθος της άρνησης. Όσο πιο βαθειά πήγαινε κανείς, τόσο πιο πηχτό γινόταν το σκοτάδι, τόσο πιο μεγάλη ήταν η άρνηση. Υπήρχε μια τεράστια δύναμη, ένα «μεγαλείο» τολμώ να πω. Ήταν η αρνητική όψη των πραγμάτων. Όπως η ένωση των πάντων, έτσι και ο διαχωρισμός τους. Όπως από την αγάπη ήρθε η ύπαρξη· έτσι από το μίσος γεννιέται το σκοτάδι της ανυπαρξίας. Όπως η δημιουργία έτσι και η καταστροφή. Άπειρα εκτείνεται το φως, άπειρα και το σκοτάδι. Δεν ένοιωσα πουθενά την ύπαρξη ορίου. Λάμπει περισσότερο το φως, σκοτεινιάζει περισσότερο το σκοτάδι, σε μια προσπάθεια να καταπιεί το φως. Ήταν απόλυτη η αντιστροφή. Η άρνηση του σκοταδιού ήταν απέραντη· μεγάλη· απλή· σκέτη· απροσχημάτιστη· βαθειά· άγρια· πεισματική· καταστροφική· αυτοκαταστροφική· μανία· τρέλα· λύσσα. Φοβισμένος τράβηξα τον εαυτό μου στη μεριά του φωτός. Ζήτησα την προστασία του. Φοβήθηκα το σκοτάδι, την αγριάδα και την τρέλα του. Δεν το ήθελα. Βρέθηκα... στις παρυφές του φωτός, ανακουφισμένος, σαν να είχα γλυτώσει από μεγάλο κίνδυνο. Ευτυχώς η καρδιά μου, αν και στην αρχή κινήθηκε προς το σκοτάδι... τελικά βρήκε ανάπαυση στο φως.

 

 

 

Απόσπασμα από το βιβλίο :

« Οι Γκουρού, Ο Νέος και ο Γέροντας Παϊσιος»

του Δ. Φαρασιώτη

 

 

Η προδοσία είναι μιά όμορφη, στρογγυλή λέξη. Είναι ένα στραγάλι που κυλάει μέσα στον οισοφάγο σου, όπως ο διάφανος βόλος ενός μωρού κι όταν φτάνει στο στομάχι σου έχει μεταμορφωθεί σε βράχο. Η προδοσία επικοινωνεί με τα μαχαίρια της μνήμης. Που σε σκίζουν αλύπητα κάθε φορά που προσπαθείς να αλιεύσεις μιαν ανάμνηση. Που τραυματίζουν το συρματόπλεγμα που προστατεύει τα μπαμπακένια σου όνειρα. Η προδοσία είναι μια γριά μάγισσα που όταν γελάει φαίνεται η τρύπα στην οδοντοστοιχία της. Της λείπουν δύο τρία δόντια. Σου τα άφησε για να θυμάσαι τον πόνο που πότισε τα απογεύματα του μοναδικού καλοκαιριού της ζωής σου. Είναι τα ίδια δόντια που χρησιμοποίησες για να μασήσεις τις σκληρές φέτες τις ελπίδας που όσο μπαγιατεύει γίνεται ακόμα πιο δύστροπη στην κατάποση. Η προδοσία είναι καλή φίλη. Σε κανακεύει και σου χαϊδεύει τα μαλλιά, είναι πάντα εκεί, σαν την κολλητή σου φιλενάδα που την αγαπάς πάρα πολύ αλλά ας πήγαινε και σπίτι της καμιά φορά! Η προδοσία είναι γλυκιά και κακιά. Πονάει τις περισσότερες φορές. Έχει παρενέργειες. Σου κλέβει διάφορα πράγματα: τον ύπνο από τις νύχτες, τον ήλιο από τις μέρες, το τσιμπιδάκι των φρυδιών από το μπάνιο σου, τα πράσινα δάση που κοιμούνται στην καρδιά σου, Είναι όμως και δίκαιη η προδοσία. Σου χαρίζει κιόλας πράγματα: μια τρύπα στο στομάχι, ένα μονίμως υγρό βλέμμα, μια σύνδεση με διάφορα άψυχα αντικείμενα, την επιθυμία να βάλεις φωτιά σε δημόσια κτίρια, τον πειρασμό να χαράξεις αυτοκίνητα, να κόψεις καλημέρες, να κάνεις δηκτικά σχόλια (μόνο που δεν έχεις ποτέ την ευκαιρία). Με δυο λόγια σε προικίζει με την αμετάβλητη αξία της εκδίκησης. Όλα αυτά τα κάνει η προδοσία. Και τα βράδια που πηγαίνει στα μπαρ φοράει εξώπλατα στενά μπλουζάκια. Αν μύριζε ωραία θα ήταν άπαιχτη γκόμενα...

Mη φοβάσαι! Τα ίχνη νωπά σημάδια στη ζωή ,που μαρτυρούν πως πέρασες από' δω... Αφήνοντας κάτι δικό σου στο πέρασμα του χρόνου.. Τα δάκρυα που κύλησαν απ 'τα μάτια σου, γίναν βροχή να ποτίσουν μια άγονη γη ... Κοίτα!! Εκεί σε μια άκρη ξεπρόβαλε μια παπαρούνα ... κι έχει το χρώμα της καρδιάς σου ... όλοι θα την κοιτάξουν ...μα μόνο λίγοι θα τη δουν ... Τα όνειρα που τόλμησες να κάνεις ήταν μια ανατροπή για όλες τις δήθεν καθώς πρέπει απόψεις μερικών.. πως η ζωή δεν συγχωρεί λάθη ... πως η ζωή έχει ημερομηνία λήξης.. πολύ πριν λήξει η ζωή σου ... Αρνήθηκες τα επιτρεπτά όνειρα ,και ονειρεύτηκες τα θέλω σου ... Αδιαφορώντας για τα πρέπει που λήστευαν τη ζωή σου ... Μη φοβάσαι!! Αν υπάρχει κάτι που αφήνεις πίσω ... είναι η ομορφιά όσων ένιωσες ...και όχι όσων έζησες ... Οι θυσίες σου αποτύπωμα χαραγμένο με αίμα ... Για να ξέρουν που να πατήσουν.. για να μη χαθούν.. Μην προσπεράσουν τα όνειρα τους ...

Ο μόνος τρόπος για να ξεφορτωθείτε ένα πειρασμό είναι να υποκύψετε σ' αυτόν.

Όσκαρ Ουάιλντ

Δυο πράγματα δεν έχουν τέλος: Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αν και δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο.

Άλμπερτ Άινσταϊν

Η φιλία είναι σαν το χρήμα, εύκολα βρίσκεται, δύσκολα κρατά.

Σάμουελ Μπάτλερ

Αγάπη: Η προσωρινή παράνοια που γιατρεύεται με το γάμο!

Άμπρος Μπίερς

Αν κάποιος κλέψει τη γυναίκα σου δεν υπάρχει καλύτερη εκδίκηση από το ...; να τον αφήσεις να την κρατήσει.

Σάσια Γκίλτρι

Ευτυχία: Να 'σαι με την τέλεια γυναίκα.

Δυστυχία: Τέτοια γυναίκα δεν υπάρχει!

Άσημος

Η πραγματικότητα είναι μια παραίσθηση που οφείλεται στην έλλειψη αλκοόλ.

Όσκαρ Ουάιλντ

Τα καλύτερα πράγματα στον κόσμο είναι ανήθικα, παράνομα ή βαριά φορολογημένα.

Όσκαρ Ουάιλντ

Μάθαινε από τα λάθη των άλλων ...; δε θα ζήσεις αρκετά για να τα κάνεις όλα.

Ανώνυμος

Ποτέ μην αναβάλλεις για αύριο, ό,τι μπορείς να κάνεις μεθαύριο!

Μαρκ Τουέιν

Διγαμία σημαίνει να έχεις μια γυναίκα περισσότερη. Μονογαμία το ίδιο.

Όσκαρ Ουάιλντ

Η συμβουλή μου είναι παντρέψου: Αν βρεις μια καλή σύζυγο θα 'σαι ευτυχισμένος. Αν όχι, θα γίνεις φιλόσοφος.

Σωκράτης

Κι άν υπάρχεις..

16+1 απορίες για τα σήριαλ

1. Οι φοιτητές από την επαρχία ζουν σε σπίτι 120τμ με θέα την Ακρόπολη ή τον Λυκαβηττό.  
2. Η παρέα μπαίνει Σάββατο βράδυ στο μπαρ και βρίσκει πάντα θέσεις στο πιο κεντρικό σημείο της μπάρας. 
3. Στο μπαρ λένε "ένα ουίσκι, παρακαλώ" χωρίς προτίμηση σε ιδιαίτερη μάρκα. 
4. Βρισκουν πάντα πάρκινγκ κάτω από το σπίτι χωρίς να κάνουν γύρους στα τετράγωνα. 
5. Η πρωταγωνίστρια βρίσκει ταξί με το που θα βγει από το σπίτι, ακόμη και στο πιο απομονωμένο πευκόφυτο δρόμο της Εκάλης. 
6. Όταν φεύγουν από το σπίτι δεν κλειδώνουν ποτέ την πόρτα κι ενίοτε την ξεχνούν ανοιχτή. 
7. Βγαίνοντας από το αμάξι, δεν ενεργοποιούν ποτέ το συναγερμό.
8. Οι συζητήσεις που αρχίζουν με την φράση "να σου εξηγήσω" δεν έχουν ποτέ καλή κατάληξη. 
9. Το ζευγάρι λύνει τα προβλήματα του σε σικ εστιατόρια του Κολωνακίου χωρίς να βάλει μπουκιά στο στόμα του από το φαγητό.
10. Στο εστιατόριο πάντα θα γίνει μια παρεξήγηση κι ο ένας από τους δυο θα φύγει. Ο άλλος τρέχει από πίσω χωρίς να πληρώσει λογαριασμό. 11. Οταν χτυπά το κουδούνι στην πόρτα, φωνάζουν από μέσα "τώρα, τώρα!!" 
12. Το τηλέφωνο χτυπά τουλάχιστον 10 φορές μέχρι να απαντήσει κάποιος. 
13. Όταν μιλούν στο τηλέφωνο δε λένε ποτέ στο κλείσιμο "γεια". Απλά κατεβάζουν το ακουστικό και κοιτούν σκεπτικοί το κενό. 
14. Ο διευθυντής δεν κάνει τίποτε άλλο από το να υπογράφει τα έγγραφα που του φέρνει η γραμματέας του. 
15. Κατά την διάρκεια του σεξ η πρωταγωνίστρια έχει άψογο μακιγιάζ και τα πρωί που ξυπνάει τα σεντόνια της είναι πεντακάθαρα και ατσαλάκωτα. 
16. Η πρωταγωνίστρια το πρωί σηκώνεται από το κρεβάτι τυλίγεται με το σεντόνι να πάρει το πρωινό της, αφήνοντας ξεσκέπαστο τον πρωταγωνιστή στο κρεβάτι να πουντιάσει. 
17. Συνηθως κάνουν ολονύχτιο σεξ. Το πρωί όμως ξυπνούν πάντα με τα εσώρουχά τους.

 

Η φράση «έφαγε χυλόπιτα» προέρχεται από το παρασκεύασμα χυλού που έδιναν παλιά οι ψευτογιατροί για τον περιορισμό του καημού των ερωτευμένων! 

Η φράση «του πήρε τον αέρα» προέρχεται από την αρχαιότητα και την εκμετάλλευση του ανέμου κατά τις ναυμαχίες έναντι του εχθρού!

 Η γνωστή συνοικία των Αθηνών ονομάστηκε «Κολωνάκι» από ένα κολωνάκι που ήταν χτισμένο εκεί για προληπτικούς λόγους όπως συνηθιζόταν κατά την Τουρκοκρατία!

 Στον γνωστό άθλο του Ηρακλή τα γνωστά «χρυσά μήλα των εσπερίδων» ήταν ...πορτοκάλια!

 Όταν αποκαλούμε μια κοπέλα «Σουσουράδα» κυριολεκτικά σημαίνει αυτή που κουνά τα οπίσθιά της!

 Όταν δίνουμε σε κάποιον «πουρμπουάρ» η ακριβής του ερμηνεία είναι ότι του προσφέρουμε χρήματα για να πιει κάτι δηλαδή τον κερνάμε ένα ποτό!

Οι οδηγοί των πρώτων αυτοκινήτων ατμού ονομάστηκαν «σοφέρ» δηλαδή «θερμαστές» γιατί ζέσταιναν το νερό της μηχανής πριν ξεκινήσουν!

 Η γνωστή συνοικία Πατήσια ονομάστηκε έτσι από την αντίστοιχη Τούρκικη λέξη που σημαίνει: τα κεκτημένα αγροκτήματα!

 Όταν λέμε σε κάποιον «Αντίο» του λέμε κυριολεκτικά σύμφωνα με την αντίστοιχη Ισπανική φράση ότι «θα τα πούμε στον άλλο κόσμο» δηλ πρόκειται για ...; αποχωρισμό!

 Τα στοιχεία του πληκτρολογίου της γραφομηχανής (σήμερα Η.Υ.) τοποθετήθηκαν μπερδεμένα από τον Christopher Latham το 1868 για να μπερδεύει τις γραμματείς και να μην μπλοκάρουν από την ταχύτητά τους τις μηχανές!

 Η βέρα φοριέται στο τέταρτο δάχτυλο-παράμεσο γιατί τον παράμεσο διασχίζουν φλέβες που συνδέονται με την καρδιά!

 Το 1630 ο Γάλλος Καρδινάλιος Ρισελιέ διέταξε τα μαχαίρια του φαγητού να έχουν στρογγυλεμένες άκρες για να πάψουν επιτέλους οι καλεσμένοι του να καθαρίζουν τα δόντια τους με αυτά!

 Η Peugeot αγόρασε από παλιά τα δικαιώματα ώστε τα μοντέλα της να έχουν ονόματα τους αριθμούς από το 101-909; για να καμουφλάρεται με το μηδέν η τρύπα της μανιβέλας!

 Το 1967, το εσωτερικό σημείωμα της CIA που αναφερόταν στα σχέδια για τη δολοφονία του Φιντέλ Κάστρο περιλάμβανε 133 σελίδες.

 Οι επιστήμονες πίστευαν κάποτε πως αν ποτέ έφτιαχναν μια ατομική βόμβα, αυτή θα ήταν τόσο μεγάλη, που θα έπρεπε να μεταφερθεί στο στόχο με πλοίο.

Σήμερα υπάρχουν πυρηνικές βόμβες ισχύος 1 κιλοτόνου, οι οποίες ζυγίζουν περίπου 6 κιλά.

 τα ποντικια πολλαπλασιαζονται τοσο γρηγορα ωστε σε 18 μηνες δυο ποντικια μπορουν να δωσουν πανω απο ένα εκατομμυριο απογονους!!

 Ο Οργασμός στα γουρούνια διαρκεί 30!! Λεπτά! (ουάου..)

 Ο γυναικείος εγκέφαλος ζυγίζει 150-200 γραμμάρια λιγότερο από τον αντρικό..!

 (Ο εγκέφαλος του ανθρώπου ζυγίζει από 400 μέχρι και (έχουν βρεθεί..) 750 γραμμάρια).

 Οι γρύλοι ακούν μέσω τον γόνατων τους..

 Ο μικρότερος πόλεμος στην ιστορία ήταν μεταξύ Ζανζιβάρης και Αγγλίας το 1896. Η Ζανζιβάρη παραδώθηκε μετά από 38 λεπτά.

 Το μεγαλύτερο θηλαστικό στο κόσμο, η μπλε φάλαινα, μόλις γεννηθεί, ζυγίζει 50 τόνους!

 Η καλντέρα στη Σαντορίνη είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο. Έχει 300 μέτρα ύψος και 11 χιλιόμετρα διάμετρο.

 Ο Βασιλιάς στις κούπες είναι ο μόνος χωρίς μουστάκι.

 Τα καβούρια περπατάνε στο πλάι, για να μην μπερδεύουν τα πόδια τους. Άλλωστε, τα τέσσερα ζευγάρια πόδια και οι δύο δαγκάνες τους, θα έκαναν ανυπόφορη οποιαδήποτε προσπάθεια να περπατήσουν στην ευθεία.

 Η καρδιά της γαρίδας είναι στο κεφάλι της.

 Τα γνωστά σε όλους μας "νυχτικά" εμφανίστηκαν στην Ευρώπη τον 16ο αιώνα. Έως τότε, οι άνθρωποι κοιμούνταν είτε γυμνοί είτε με τα ρούχα τους.

 Κάθε χρόνο, περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους παιδιά, πεθαίνουν από ασθένειες που προκαλούνται από την κακή ποιότητα του νερού! Η κακή υγιεινή και τα διαρροϊκά σύνδρομα δημιουργούν ένα εκρηκτικό σύνολο που εξακολουθεί να πλήττει τον πλανήτη.

 Περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας της ελονοσίας. Εκατομμύρια ακόμη από την ηπατίτιδα Α. Και σε όλες αυτές τις ανθρώπινες απώλειες, κοινός παρανομαστής είναι το νερό.

 Γνωρίζατε ότι σήμερα, 1,1 δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρούς υδάτινους πόρους και 2,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι στερούνται βασικών μέσων υγιεινής; Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν ταυτόχρονα το πιο φτωχό κομμάτι του πληθυσμού της γης και την ίδια στιγμή, εκείνο που κατά συνέπεια, κουβαλά στις πλάτες του τις περισσότερες ασθένειες.

...;τα μήλα είναι πιο αποτελεσματικά από την καφεΐνη στο να μας κρατούν ξύπνιους το πρωΐ;

...;ο δυνατότερος σεισμός που έχει καταγραφεί είναι έντασης 9,5 Ρίχτερ και συνέβη στη νότια Χιλή το 1960; Τα παλιρροϊκά κύματα που δημιουργήθηκαν είχαν ύψος 10 μέτρα και κατέστρεψαν τα περισσότερα χωριά της περιοχής. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα κύματα σκότωσαν 61 άτομα στη Χαβάη, δηλαδή εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την εστία του σεισμού

. ...;όταν δαγκώνουμε ή μασάμε ασκείται πίεση ίση με 80 κιλά;

...;τα ανθρώπινα δόντια είναι περίπου τόσο σκληρά όσο μια πέτρα;

...;η μέγιστη ταχύτητα των αυτοκινήτων Φόρμουλα 1 αγγίζει τα 375 χιλιόμετρα/ώρα και η μόνη πίστα που μπορεί να επιτευχθεί η ταχύτητα αυτή είναι η Μόντσα;

Επειδή οι πατάτες δεν αναφέρονται στη Βίβλο, οι Σκωτσέζοι για πολλούς αιώνες δεν τις έτρωγαν. 

Οι πιο νέοι γονείς στον κόσμο ήταν 8 και 9 ετών στην Κίνα το 1910. 

'I am.' : Είναι η πιο σύντομη ολοκληρωμένη πρόταση στην Αγγλική γλώσσα. 

Στη Σκοτία, ένα νέο παιχνίδι επινοήθηκε. Ο τίτλος του ήταν << Gentlemen Only, Ladies Forbidden >> έτσι η λέξη GOLF εισήχθη στην Αγγλική γλώσσα. 

Κανένα κομμάτι χαρτί δεν μπορεί να διπλωθεί παραπάνω από 7 φορές.

Η αξιοπρέπεια είναι κάτι πολύ σπάνιο. Ένα γραφείο ή μία αξιοσέβαστη θέση δίνουν αξιοπρέπεια. Είναι σαν να φοράς γραβάτα. Η γραβάτα, το κοστούμι, το πόστο, δίνουν αξιοπρέπεια. Ένας τίτλος ή μια θέση δίνουν αξιοπρέπεια. Ξεγύμνωσε όμως τους ανθρώπους απ' όλα αυτά και θα δεις ότι πολύ λίγοι θα έχουν εκείνη την ποιότητα της αξιοπρέπειας που δίνει η ελευθερία τού να μην είσαι τίποτα. Οι άνθρωποι λαχταρούν να είναι κάτι, και με το να είναι κάτι παίρνουν μια θέση στην κοινωνία που θεωρείται σεβαστή. Οι άνθρωποι κατατάσσονται σε διάφορες κατηγορίες -έξυπνοι, πλούσιοι, επιστήμονες, άγιοι- κι όποιος δεν μπορεί να καταταγεί σε μια κατηγορία αναγνωρισμένη από την κοινωνία, θεωρείται πρόσωπο περιθωριακό. Η αξιοπρέπεια δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν κάτι δεδομένο, δεν μπορεί να καλλιεργηθεί και αν κανείς είναι συνειδητά αξιοπρεπής σημαίνει ότι όλη την ώρα νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του, που σημαίνει ότι είναι ασήμαντος, μικροπρεπής. Το να είσαι τίποτα σημαίνει ότι είσαι ελεύθερος από την ιδέα του να είσαι κάτι. Αληθινή αξιοπρέπεια υπάρχει όταν δεν ανήκεις ή βρίσκεσαι σε κάποια ξεχωριστή θέση. Αυτό δεν μπορεί κανείς να στο αφαιρέσει, θα υπάρχει πάντα.Το ν' αφήνεις τη ζωή να κυλάει ελεύθερα χωρίς να μένει πίσω της κανένα κατακάθι, σημαίνει ύπαρξη πραγματικής επίγνωσης. Ο ανθρώπινος νους είναι σαν το κόσκινο που άλλα κρατάει κι άλλα αφήνει να περνάνε. Εκείνα που κρατάει έχουν το μέγεθος των επιθυμιών του και οι επιθυμίες, όσο κι αν είναι βαθιές, δυνατές ή ευγενικές, είναι μικρές κι ασήμαντες γιατί η επιθυμία είναι κατασκεύασμα του νου.

Νίκος Πιλάβιος

 

Κάποτε θα με διαβάσεις ίσως, θα ακούσεις τα τραγούδια μου, θα με κατανοήσεις. Αλλά δε θα 'μαι εγώ πια. Θα 'ναι αυτή η μάσκα που φορούν στους πεθαμένους. Όσους τους χρησιμοποιούν μετά το θάνατό τους, όταν οι ίδιοι δεν υπάρχουν. Όσο υπήρχα με φοβόσουν. Όσο υπήρχα δε με άντεχες. Δεν είχες καν τη δύναμη να μείνεις ένα δευτερόλεπτο κοντά, άμα σου το ζητούσα.

Θα προτιμούσα να μη με διάβαζες ποτέ. Είναι καλύτερο ν' αγοράσεις ή να κλέψεις ένα μπλουζάκι με την φάτσα μου επάνω τυπωμένη. Κι ας σου φαίνεται γελοίο. Κι ας μου φαίνεται γελοίο. Θέλεις να πατάς σταθερά. Σ' αρέσουν οι ρηχές θάλασσες. Σ' αρέσει να γυρνάς τον κόσμο, αλλά πάντα στα ρηχά. Εμένα μ' αρέσουν οι βαθιές θάλασσες. Κι ας μη γυρνώ τον κόσμο. Κι ας μη με νομίζει κολλημένο στο ίδιο αυτό σημείο. Δεν υπάρχει σύμπαν, υπάρχουν μόνο στιγμές, συμπαντικές στιγμές. Αν φτάσεις στην ακινησία, μπορείς παντού να ταξιδέψεις.

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Άσιμου

"Αναζητώντας Κροκανθρώπους" 1981

 

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε

 

Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.

Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε παράθυρα, ντουλάπια ασφαλείας και μπουκάλια φαρμάκων για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ.Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.

Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά.

  Σπάζαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε νόμος να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους».Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχα με καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλο και μάθαμε να το ξεπερνάμε χωρίς να μας δημιουργούνται ψυχολογικά τραύματα.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από μας να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. 
Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. 
Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντας μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstation, Nintendo, Wii, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Internet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα, μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.

Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων μας και τους φωνάζαμε από την πόρτα ...;Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στον σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη

Κάναμε τρεις μήνες διακοπές τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατελείωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά.

Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας την κουβέντα σε κάποιο chat roomγράφοντας ; ) : D : P

 

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς» ...;συγχαρητήρια! 

Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί.

 

 

http://greekblock.blogspot.com/

 

 

"1. όταν ένας απλός φίλος σε επισκέπτεται, συμπεριφέρεται σαν ξένος,
ένας πραγματικός φίλος, ανοίγει το ψυγείο και αισθάνετε άνετα και δεν αισθάνεται περίεργα όταν κλείνει με το πόδι του το συρτάρι με τις μπύρες/pepsi
2. ένας απλός φίλος δεν σε είδε ποτέ να κλαίς
ένας πραγματικός φίλος είναι... 

μουσκεμένος απο τα δάκρυα σου

3. ένας απλός φίλος δεν γνωρίζει
το μικρό όνομα των γονιών σου
ένας πραγμωτικός φίλος έχει τα τηλέφωνα τους στον τηλεφωνικό του κατάλογο

4. ένας απλός φίλος φέρνει ένα μπουκάλι κρασί στο πάρτυ σου
ένας πραγματικός φίλος έρχετε νωρίς να σε βοηθήσει στο μαγείρεμα και μένει μέχρι αργά για να σε βοηθήσει στο καθάρισμα
5. ένας απλός φίλος μισεί όταν τον παίρνεις τηλέφωνο όταν είναι στο κρεβάτι
ένας πραγμωτικός φίλος σε ρωτάει γιατί δεν πήρες τόσες ώρες

6. ένας απλός φίλος επιχειρεί να μιλήσει μαζί σου για τα προβλήματα σου
ενας πραγματικός φίλος αναζητά να σε βοηθήσει να λύσεις τα προβλήματα σου

7. ένας απλός φίλος αναρωτιέται για τα ερωτικά σου
ένας πραγματικός φίλος μπορεί να σε εκβιάσει με αυτό

8. ένας απλός φίλος θεωρεί οτι τελιώνει μια φιλία με μια διαφωνία, ένα τσακωμό
ένας πραγματικός φίλος σε παίρνει τηλέφωνο μετά τον καυγά

9. ένας απλός φίλος αναμένει να είσαι εκεί για αυτόν
ένας πραγματικός φίλος αναμένει να είναι δίπλα σου

10. ένας απλός φίλος διαβάζει αυτό το email και το διαγράφει

Τελικα δεν αξιζει να εισαι ειλικρινης και αληθινος στις μερες μας..

Πονο πικρα και απογοητευση σε γεμιζει ...;

Δινεσαι,χαριζεις την ψυχη σου προσπαθεις να βοηθησεις με οποιοδηποτε τροπο και στο τελοςεσυ φταις για ολα.

Εσυ που ματαια προσπαθησες να εισαι οσο ποιο αληθινος και ειλικρινης μπορουσες.

Εσυ που δεχτηκες να χαρισεις απλοχερα την ψυχη σου,να βοηθησεις αυτους που σε ειχαν αναγκη σε καθε δυσκολια.

Χωρις να ζητας ευχαριστω,χωρις ανταλαγματα ...;

Ομως εσυ φταις για ολα..!!!

Aσχετα αν εσυ γινεσαι ο αμνος για την θυσια,ασχετα αν εισαι το θυμα για συμφερονται και προσωπικες ικανοποιησεις αλλων ...;

Και το αποτελεσμα ...;;;;;

Εσυ φταις για ολα μεσα σε αυτη την σαπιλα ...;

Αραγε θα μαθεις καποια στιγμη πως οτι γυαλιζει δεν ειναι χρυσος;;

Θα μαθεις οτι δεν ειναι παντα ολα οπως φαινονται;;;

Mακαρι να μαθεις γιατι δεν αξιζει τελικα να χαριζεσαι μεσα σε αυτη την Σαπιλα ...;

Αραγε αυτα τα ατομα θα τα βρουν ποτε μπροστα τους ...;.;; ...;..αναρωτιεμαι ...;.

 

> Kάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, σήμερα έχει δύο.

>
> Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα.
>
> Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω
> MSN και Skype.
>
> Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να
> ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου
> χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.
>
> Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε
> ποδόσφαιρο στο Playstation.
>
> Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε και με SMS.
>
> Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν
> χαρούμενοι. Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που
> δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών.
>
> Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια. Τώρα το έχουμε
> δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.
>
> Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και...


ήμασταν ευτυχισμένοι. Σήμερα
> ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα...
>
> Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό.
> Σήμερα μας το λέει ο navigator.
>
> Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά. Σήμερα πίνουμε
> εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε.
>
> Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας.
> Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα
> για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.
>
> Κάποτε ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία. Σήμερα δεν
> πάμε γιατί είναι...μπανάλ. Και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και
> επιχειρηματίες.
>
> Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να
> δούμε. Σήμερα έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.
>
> Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και
> αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του
> δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ...
>
> Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό. Σήμερα είναι μαλακία.
>
> Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από τον Σεφέρη. Σήμερα παίρνουν από
> τον Καρβέλα.
>
> Κάποτε μας μάγευε η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη, σήμερα μας ξεκουφαίνει
> ο...Μακρόπουλος.
>
> Κάποτε οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή. Σήμερα τραγουδούν με κάτι
> άλλο.
>
> Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη. Σήμερα ντοκουμέντο είναι
> ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το
> κεφάλι του άλλου.
>
> Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον
> Σεραφίνο, τον Τιραμόλα. Σήμερα βλέπουμε τους Power Rangers και τους Monsters
> με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.
>
> Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με τον κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της
> γειτονιάς. Χέρι-χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψυθιρίζουμε ένα
> ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα πάμε διακοπές στο
> Ντουμπάι, στο Μαρόκο και στο Μεξικό. Και ονειρευόμαστε ταξίδια στο Θιβέτ.
>
> Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Σήμερα λέμε
> «Αυτός φταίει»...
>
> Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη
> τηλεόραση από εμάς.
>
> Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας. Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.
>
> Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένοι!
> Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.
>
> Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι
> και κουτσομπολιό. Σήμερα...μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια του Κολωνακίου.
>
> Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις
> απλά αναγνωρίσιμος.
>
> Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας. Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες.
>
> Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.
>
> Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε.
>
> Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για
> κανένα....
>
> Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....

Η ευτυχία ωστόσο είναι μια λέξη , μονο τι σημαινει ?

Ανάσταση? Έντονο συναίσθημα της αξίας που έχει το παρόν

και  το μέλλον του ανθρώπου?

Αν είναι έτσι ...; Τότε υπάρχει μεγαλύτερο ποσοστό ευτυχίας

Σε μια τραγωδία παρα σε όλα τα έργα μαζί , με happy end

                                

 

 

• Η γυναίκα θέλει πολλά από έναν άνδρα, ενώ ο άνδρας θέλει μόνο ένα, αλλά από πολλές γυναίκες.
  Κονσταντίν Μελιχάν,  Ρώσος χιουμορίστας

 

• Το σημαντικό δεν είναι τι γνώμη έχουν αυτοί για μένα, αλλά τι γνώμη έχω εγώ γι' αυτούς.
  Βασίλισσα Βικτωρία της Αγγλίας

 

 

• Γεννήθηκα όταν με φίλησες. Πέθανα όταν με παράτησες. Έζησα για λίγες βδομάδες, όσο με αγάπησες. 
  Humphrey Bogart,  1899-1957, Αμερικανός ηθοποιός

 

 

 

• Κανένας δεν αξίζει τα δάκρυά σου, αλλά όποιος και να τα 'ξιζε, δεν θα σε έκανε να κλάψεις.
  Gabriel Garcνa Mαrquez,γ.1927, Κολομβιανός συγγραφέας

 

• Ο φόβος, σε αντίθεση με όλα τα άλλα αμαρτήματα, κάνει έναν άνθρωπο να σκέφτεται το καλύτερο για τους άλλους και το χειρότερο για τον εαυτό του.
  Philip Sidney,1554-1586,Άγγλος Ποιητής και Αυλικός

 

•  
  

• Ο Θάνατος δεν είναι όταν σβήνουν τα φώτα. Είναι το σβήσιμο της λάμπας επειδή ήρθε η αυγή.
  Ταγκόρ, 1861-1941,Ινδός λογοτέχνης, Νόμπελ 1913

 

• Όταν κάποιος σε κατηγορεί ότι κάνεις μόνο ό,τι θέλεις εσύ, συνήθως εννοεί ότι δεν κάνεις ό,τι θέλει αυτός.
  Μανώλης Δουκίδης, Συγγραφέας

 

•    Το "ναι" και το "όχι", αν και είναι οι πιο σύντομες από όλες τις λέξεις, χρειάζεται να τις σκεφθεί κανείς πολύ προηγουμένως.
  Πυθαγόρας,  580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

 

• Τα λεφτά είναι σαν την κοπριά. Αν τα σκορπίσεις τριγύρω, κάνουν καλό. Αν τα μαζέψεις σ' ένα σωρό, βρωμάνε απαίσια.
  Φραγκίσκος Βάκων,1561-1626,Άγγλος φιλόσοφος

 

• Όταν δυο άνθρωποι μαλώνουν, φταίει εκείνος που είναι πιο έξυπνος.
  Βόλφγκανγκ Γκαίτε,1749-1832,Γερμανός Ποιητής

                                

 

·        Οι άνδρες κυνηγούν. Οι γυναίκες ψαρεύουν.
Βίκτωρ Ουγκώ,1802-1885,Γάλλος Συγγραφέας

 

 

·        Στυλ είναι να ξέρεις ποιος είσαι, τι θέλεις να πεις και να μη σου καίγεται καρφί.
Gore Vidal,γ. 1925,Αμερικανός συγγραφέας

 

 

·        Η μοναξιά είναι για το πνεύμα ό,τι η νηστεία για το σώμα: θανάσιμη όταν κρατήσει πολύ, αλλά αναγκαία.
Marquis de Vauvenargues,1715-1747, Γάλλος συγγραφέας

 

 

·        Η ζωή είναι ένα μετρίως καλό έργο, με μια κακογραμμένη τρίτη πράξη.
Truman Capote,19247-1984, Αμερικανός συγγραφέας

 

 

·        Το δικαίωμα να λες τη γνώμη σου δεν συνεπάγεται αυτόματα το δικαίωμα να σε παίρνουν στα σοβαρά.
Hubert Humphrey,1911-1978,Αμερικανός πολιτικός

Δημιουργία. Φωτιά,νερό,χώμα

Πλάθω τον εαυτό μου εκ νέου και συνεχώς, επουλώνοντας 

εκείνες τις μικρές πληγές 

που με εμπόδισαν να τρεξω. 

Μα ποτέ δεν σταμάτησα να κινούμαι.

Να υπάρχω, να αναπνέω, να φαίνομαι, να ακούγομαι,

 να αισθάνομαι , να παλεύω...

Και τώρα έτοιμη να τρέξω ξανά.....

Να κάθεται εκεί, μονάχη μες στην παρέα των έξι και ν' αναρωτιέται:«Τι γυρεύω εγώ εδώ;»Οι γύρω της σκιές, οι φωνές απόηχοι, η μοναξιά του πλήθους να την πνίγει. Όλοι να μιλάνε, εκείνη να διαβάζει. Όλοι να μιλάνε, εκείνη να ακούει. Ίσως να ζει μέσα στο κεφάλι της, οι άλλοι, όμως, είναι υδροκέφαλοι. Όχι, δεν το λέει εκείνη αυτό, εγώ το λέω. Στο πρόσωπό της είναι ζωγραφισμένη η καλοσύνη, αυτή ντε, που θα χαθεί στο πέρασμα του χρόνου, στη μοχθηρία του κόσμου. Κάτι σκιάζει της που και που το βλέμμα, κι άλλοτε ανοίγει διάπλατα τα μάτια, λες κι αντικρίζει ένα θαύμα. Χαμένη στο αλλού, κι όμως εδώ, συνένοχη στης καθεμέρας την αφόρητη πλήξη.«Αχ, και νάταν όλα αλλιώς,» σκέφτεται.«Αχ, και  νάμουν  αλλιώς».Αλλά, δεν είναι. Κι έτσι βιώνει κι αυτή τους μικρούς της θανάτους, αναπολώντας μια μελλοντική ζωή. Ο ήλιος έξω λάμπει, μέσα της σκοτεινιάζει.  Χαμογελά. Πικρά! Ίσως αύριο όλα να είν'  αλλιώτικα. Ίσως να είναι καλύτερα. Ίσως ...;

ΕΙΠΑΝ.doc

Κάνε μια ευχή σήμερα, τώρα και θα δεις οτι θα γίνει.

Προσπαθησε και πες μου

ου μοιάζει όμως πολύ με πραγματικό

«Θα ήθελα μια φορά να μου πεις τι σκέφτεσαι και να μου πεις την αλήθεια. Κουράστηκα να προσπαθώ να μαντέψω τις σκέψεις σου, τα σωστά σου και τα λάθη σου,» της είπε σχεδόν παρατημένα.
«Μα, δεν ξέρω τι να σου πω,» απάντησε εκείνη. «Όλα μέσα μου είναι ανακατεμένα, ένα κουβάρι. Δεν ξέρω τι σκέφτομαι. Δεν έχω ιδέα τι πιστεύω ή κι αν στ' αλήθεια πιστεύω σε κάτι. Απλά είμαι. Κι αυτό που είμαι καθόλου δεν μου αρέσει.»
«Μετάνιωσες, λοιπόν;»
«Όχι, δεν μετάνιωσα. Μου έλεγε για χρόνια ψέματα κι εγώ αυτό δεν το έβλεπα. Ο χωρισμός μας ήταν σωστός, αλλά οι συνέπειες...»
«Οδυνηρές.»
«Ναι. Και τώρα δεν ξέρω τι να κάνω. Νιώθω χαμένη.»
«Είναι που τον είχες συνηθίσει. Περισσότερο από συνήθεια παρά από αγάπη έμενες μαζί του.»
«Δίκιο έχεις. Έτσι είναι. Αλλά και πάλι...»
«Δεν έχει και πάλι. Διέψευσε τις προσδοκίες σου, γκρέμισε την ασφάλεια που ένιωθες μέσα σου όταν ήσουνα μαζί του.»
«Μα, ποτέ δεν ζήτησα την ασφάλεια. Δεν του ζήτησα ποτέ τίποτα. Απλά όταν άρχισε να μου την προσφέρει, την αποδέχτηκα. Αλλά ύστερα αυτή μετατράπηκε σε ανάγκη και...»
«Αν σου έλεγε την αλήθεια από την αρχή θα έσμιγες ποτέ μαζί του;»
«Μάλλον όχι, αλλά...»
«Δεν έχει αλλά. Λες ότι δε ζητούσες την ασφάλεια, κι όμως μόλις προέκυψε η ανασφάλεια τον παράτησες.»
«Για τα ψέματα που μου έλεγε τον παράτησα.»
«Ή, μήπως για τις αλήθειες που αρνιόσουνα πεισματικά να δεις;»
«Τώρα εσύ με ποιον είσαι; Μ' εκείνον ή με μένα;»
«Και με τους δύο. Αλλά κι οι δύο φταίξατε.»
«Νόμιζα ότι εσύ θα μπορούσες να με καταλάβεις...»
«Μα, σε καταλαβαίνω. Γι' αυτό σε ακούω, γι' αυτό σου μιλώ. Απλά πρέπει να καταλάβεις κι εσύ τον εαυτό σου, ν' αναλάβεις το μερίδιο ευθύνης που σου αναλογεί. Εύκολο πολύ κι ανέξοδο είναι να ρίχνεις σ' εκείνον όλα τα κρίματα.»
«Γιατί δεν μου είπε την αλήθεια; Αυτό θέλω να μάθω.»
«Ποιος ξέρει; Ίσως φοβότανε ότι δεν θα την άντεχες. Και μάλλον δίκιο είχε.»
«Δίκιο...»
«Μην τον κατηγορείς για τα ψέματά του, για το καλό σας πίστευε ότι τα έλεγε. Το κρίμα του είναι ότι στην προσπάθειά του να μείνετε μαζί έγινε κάποιος άλλος, ενώ εσύ παρέμεινες η ίδια. Πάντα στο ίδιο τεντωμένο σκοινί βαδίζατε, αλλά παριστάνατε πως δεν το βλέπατε. Μέχρι που φτάσατε μέχρι εδώ...»
«Και γκρεμοτσακιστήκαμε.»
«Άνοιξη. Καιρός για μια νέα αρχή.»
«Μα, μου λείπει και...»
«Ζηλεύεις τη γυναίκα που ακόμη δεν είναι εκεί, μαζί του. Έτσι πάει το πράμα, κι ας ήσουνα εσύ που τον έδιωξες.»
«Δεν ξέρω τι κάνω.»
«Μην ψάχνεις την απάντηση, θα 'ρθει να σε βρει. Μην ψάχνεις το δρόμο, θα σου φανερωθεί. Απλά άσε το χθες στο χθες και ζήσε το σήμερα. Τα άλλα είναι περιττά».

 

από  http://lakisf.blogspot.com

 

Μια βραδιά κάτω από τ'αστέρια ... σε μια παραλία που την αγκαλιάζει..

Κάθησε μόνη, αναπολώντας στιγμές που της λείπουν,ένα δάκρυ κύλησε

Και χάθηκε παίρνοντας μαζί του ότι πιο πολύτιμο.. την ίδια την ψυχή της ...

Της είπαν πως έπρεπε να είναι δυνατή ...;και αυτό προσπαθούσε να είναι ...

Αφήνοντας πίσω τον εαυτό της ...

Κοιτούσε το είδωλο της στον καθρέφτη και μονολογούσε ...είμαι δυνατή..θα τα καταφέρω..αγνοώντας πεισματικά τα δάκρυα, που δεν μπορούσε να ελέγξει

 

ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΩΡΑ...?

Σεμινάριο Όρων Μάρκετινγκ

 

1. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Τον πλησιάζεις και του λες:
"Είμαι καταπληκτική στο κρεβάτι." 
Αυτό λέγεται Direct Marketing. 

2. Είσαι σε ένα πάρτι με παρέα και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Μια φίλη απ' την παρέα σου τον πλησιάζει, δείχνει εσένα, και του λέει:
"Είναι καταπληκτική στο κρεβάτι." 
Αυτό λέγεται Διαφήμιση. 

3. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Τον πλησιάζεις και παίρνεις τον αριθμό του τηλεφώνου του.
Την επόμενη μέρα τον παίρνεις τηλέφωνο και του λες :
"Γεια, είμαι καταπληκτική στο κρεβάτι."
Αυτό λέγεται Telemarketing.

4. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Σηκώνεσαι, ισιώνεις το φόρεμα σου.
Τον πλησιάζεις και τον κερνάς ένα ποτό.
Του λες "Μπορώ;" και του ισιώνεις τη γραβάτα ενώ ακουμπάς απαλά πάνω στο μπράτσο του, και του ψιθυρίζεις: "Α, επίσης είμαι καταπληκτική στο κρεβάτι."
Αυτό λέγεται Δημόσιες Σχέσεις.

5. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Σε πλησιάζει αυτός και σου λέει: 
"Έμαθα πως είσαι καταπληκτική στο κρεβάτι..."
Αυτό λέγεται Αναγνωρισιμότητα Προϊόντος.

6. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Τον πλησιάζεις και τον πείθεις να πάρει την φίλη σου σπίτι του. 
Αυτό λέγεται πώληση προϊόντος.
Αυτός όμως δεν είναι ευχαριστημένος με την απόδοση της φίλης 
σου, και έτσι σε παίρνει τηλέφωνο.
Αυτό λέγεται Τεχνική Υποστήριξη.

7. Πας σε ένα πάρτι και στον δρόμο διαπιστώνεις πως μέσα σε όλα αυτά τα σπίτια που περνάς μπορεί να υπάρχουν ωραίοι άντρες.
Σκαρφαλώνεις πάνω σε ένα παγκάκι που βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της γειτονιάς, και ξελαρυγγιάζεσαι φωνάζοντας:
"Είμαι καταπληκτική στο κρεβάτι!" 
Αυτό λέγεται Spam. (Ενοχλητική Αλληλογραφία)

Τελικα δεν αξιζει να εισαι ειλικρινης και αληθινος στις μερες μας..

Πονο πικρα και απογοητευση σε γεμιζει ...;

Δινεσαι,χαριζεις την ψυχη σου προσπαθεις να βοηθησεις με οποιοδηποτε τροπο και στο τελοςεσυ φταις για ολα.

Εσυ που ματαια προσπαθησες να εισαι οσο ποιο αληθινος και ειλικρινης μπορουσες.

Εσυ που δεχτηκες να χαρισεις απλοχερα την ψυχη σου,να βοηθησεις αυτους που σε ειχαν αναγκη σε καθε δυσκολια.

Χωρις να ζητας ευχαριστω,χωρις ανταλαγματα ...;

Ομως εσυ φταις για ολα..!!!

Aσχετα αν εσυ γινεσαι ο αμνος για την θυσια,ασχετα αν εισαι το θυμα για συμφερονται και προσωπικες ικανοποιησεις αλλων ...;

Και το αποτελεσμα ...;;;;;

Εσυ φταις για ολα μεσα σε αυτη την σαπιλα ...;

Αραγε θα μαθεις καποια στιγμη πως οτι γυαλιζει δεν ειναι χρυσος;;

Θα μαθεις οτι δεν ειναι παντα ολα οπως φαινονται;;;

Mακαρι να μαθεις γιατι δεν αξιζει τελικα να χαριζεσαι μεσα σε αυτη την Σαπιλα ...;

Αραγε αυτα τα ατομα θα τα βρουν ποτε μπροστα τους ...;.;; ...;..αναρωτιεμαι ...;.

 

Εύχομαι να βρίσκεις πάντα αυτό που θέλεις στη ζωή,

Να το αναγνωρίζεις όταν το δεις και να έχεις την καλή

Τύχη  να το αποκτήσεις και να το κρατήσεις

Στο μυαλό μας δεν μπορούν να υπάρχουν ταυτόχρονα μία θετική και μία αρνητική σκέψη!
Εσείς τι είδους σκέψη επιτρέπετε να υπάρχει στο μυαλό σας αυτήν ακριβώς τη στιγμή;

Σκεφτείτε θετικά!

Σταμάτα!!!
Μην διαβάσεις άλλο! Είναι χάσιμο χρόνου. Δεν έχω απολύτως τίποτε να σου πω. Είμαι ένα κενό, ανόητο και άχρηστο κείμενο.
Δείξε χαρακτήρα και σταμάτησε το διάβασμα. Μπορείς να κάνεις κάτι πιο καλό από το να σπαταλήσεις το χρόνο σου μαζί μου. Έστω και τώρα μην προχωρήσεις παρακάτω. Μην αφήνεις την περιέργειά σου να σε καταλάβει.
Ρεζιλεύεσαι χωρίς λόγο. Πάρε τα πράγματα στα χέρια σου και μην συνεχίζεις.
Παραδέξου ότι είσαι περίεργος και ότι δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς και σταμάτα. Είναι παράλογο να χάνεις το χρόνο σου άσκοπα. Δώσε ένα τέλος.
Δεν έχεις πια καθόλου αυτοσεβασμό; Είναι δυνατόν να διαβάζεις έτσι αβασάνιστα αυτές τις βλακείες; Είναι δυνατόν να κάθεσαι άσκοπα μπροστά σε αυτό το ηλίθιο κείμενο; Πως μπορείς να μην επαναστατείς με αυτές τις σαχλαμάρες;
Σου δίνω άλλη μια ευκαιρία. Κόψε το διάβασμα αυτή την στιγμή. Δεν έχεις καθόλου μυαλό;. Τόσο πολύ σε έχει φάει η περιέργεια;
Κάθεσαι σαν μαγνητισμένος, διαβάζοντας αυτά τα σκουπίδια που έγραψε ένας ανόητος. Πως μπορεί ένας λογικός άνθρωπος να κάνει κάτι τέτοιο;
Φτάνει! Μέχρι εδώ. Σταμάτησε. Σου ξαναλέω ότι δεν έχω να σου πω απολύτως τίποτα. Δεν ντρέπεσαι πια να συνεχίζεις παρά τις τόσες προειδοποιήσεις; Δεν σε νοιάζει που πιάνεσαι κορόϊδο;
Αυτή είναι η τελευταία σου ευκαιρία. Σε λίγο τελειώνω και αυτό που θα σου μείνει θα είναι ΤΊΠΟΤΑ. Δεν θα έχεις ωφεληθεί το παραμικρό, ενώ αντίθετα θάχεις χάσει άθλια και χαζά τον χρόνο σου. Γι' αυτό σταμάτησε αυτή την στιγμή. Έστω και τώρα ξύπνα από τον λήθαργο και επαναστάτησε. Μην παριστάνεις πια τον ανεγκέφαλο. Δεν υπάρχει τίποτα να διαβάσεις εδώ. Μέχρις εδώ ήταν.
Τελειώνω αλλά παρά τις τόσες προειδοποιήσεις εσύ συνεχίζεις σαν μαγνητισμένος να διαβάζεις άπληστα. Είσαι ανίκανος να σταματήσεις. Δεν αντέχεις την περιέργεια που σε κατατρώει και είσαι υποχρεωμένος να φτάσεις μέχρι την τελευταία λέξη χάνοντας και τα τελευταία ίχνη της αξιοπρέπειάς σου.
Έτσι δεν είναι; 

Το σήμερα είναι το αύριο για το οποίο ανησυχούσες χθες. 

Μη πουλάς τρέλα . Μοίρασέ την.

Αν δεν μπορείς να βρεις λύση βρες άλλο πρόβλημα.

Αν τα λάθη διδάσκουν τότε έχω μια καταπληκτική μόρφωση.

Αυτοί που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.

Βαρέθηκα, σταματήστε τη γη να κατέβω!

Γελάει τελευταίος όποιος δεν κατάλαβε το ανέκδοτο.

Δημόσιος υπάλληλος είναι εκείνος που έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.

Καλύτερα μια ώρας σκλαβιά και φυλακή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή

Μάθε από τα λάθη των άλλων γιατί η ζωή είναι πολύ σύντομη για να τα κάνεις όλα μόνος σου.

Μην προσπαθείς να μάθεις ένα γουρούνι να τραγουδάει. Χάνεις τον καιρό σου και ενοχλείς το γουρούνι.

Δεν είναι παράξενο να τρέχει η μύτη και να μυρίζουν τα πόδια;

"Γεννηθηκα, επαιξα, μεγαλωσα, πιστεψα, εμαθα, ονειρευτηκα, σπουδασα, αγαπησα, ερωτευθηκα, ξεκινησα, δουλεψα, δημιουργησα, απογοητευτηκα, ταξιδεψα, αρρωστησα, κουραστηκα, επεσα, σηκωθηκα, βαρεθηκα, θυμωσα, ξυπνησα, ξεσπασα, καπνισα, μεθυσα, ξενερωσα, γλεντησα, πενθησα, πονεσα, εκλαψα, γελασα, θυμηθηκα, ξεχασα,αναγκαστηκα, ξαναξεκινησα, εγραψα, διεγραψα, ξαναγραψα,....απολαυσα, γευτηκα, καταλαβα, ακουσα, ειπα, εκανα, τηρησα, εδωσα, πηρα, διαβασα, ηρθα, εφυγα, σεβαστηκα, παραφερθηκα, παρεξηγηθηκα, απαγορευσα, επετρεψα, ζηλεψα, μπηκα, βγηκα, αναζητησα, βρηκα, στεγνωσα, αδειασα, περιμενα, ακολουθησα, εμεινα, αλλαξα, εσβησα, ετρεξα, εφτασα, αγγιξα, πληγωθηκα ...;

Και φτανει ενα ctrl +alt+del για oλα τα παραπάνω; Ειμαι ανθρωπος, οχι μηχανημα, δεν δεχομαι εντολες.

 Οσο υπαρχω, μπορω!"

"Κάποτε ένας ταξιδιώτης κάθισε κάτω από ένα δέντρο. Ένοιωθε πολύ κουρασμένος και ήθελε να πιει κάτι. Έτσι, σκέφτηκε ένα καθαρό ρυάκι, κι αμέσως άκουσε το κελάρυσμα του νερού δίπλα του. Αφού ήπιε νερό, σκέφτηκε ότι θα ήθελε να έχει λίγο φαγητό για να ικανοποιήσει την πείνα του, κι αυτό εμφανίστηκε επίσης δίπλα του. Μετά, καθώς ένοιωθε κουρασμένος και σκέφτηκε ότι θα ήθελε να ξεκουραστεί, εμφανίστηκε εκεί μπροστά του ένα ωραίο κρεβάτι, κι έτσι πήγε για ύπνο. Ο ανόητος άνθρωπος δεν ήξερε ότι έχει πάει να αναπαυθεί κάτω από το Δέντρο της Εκπλήρωσης των Επιθυμιών. Όταν ξύπνησε, ο ήλιος είχε κιόλας δύσει και είχε πέσει η νύχτα. Σηκώθηκε και ήλθε στο νου του η σκέψη: "Ω, τι τρομερό σκοτάδι, μπορεί να έλθουν οι τίγρεις και να με φάνε". Κι έτσι έγινε ...;"

Η καλύτερη θάλασσα είναι αυτή που δεν ταξιδέψαμε...

Η καλύτερη ζωή είναι αυτή που δεν ζήσαμε..

Η καλύτερη σκέψη είναι αυτή που δεν κάναμε...

Τα καλύτερα λόγια είναι αυτά...

που δεν μου είπες ακόμα....

Κάποτε μου μίλησαν για έναν κόσμο γεμάτο χαρά,

πλημμυρισμένο από αγάπη, στολισμένο με τα πιο

όμορφα πράγματα

τότε στα χείλη μου χαράχτηκε

το πιο όμορφο παιδικό χαμόγελο.

Τους είχα πιστέψει.

Τώρα όμως αναρωτιέμαι

πως μπορούσε πίσω

απ' αυτά τα όμορφα λόγια να κρύβεται

τόση μα τόση ψευτιά.